Kynigos.Net
ΚΤΗΝΙΑΤΡΙΚΑ
Erlichia chaffeensis Erlichia chaffeensis
ΕΡΛΙΧΙΩΣΗ
Erlichia

Γλωσσάρι

Η Νόσος :Μια από τις χαρακτηριστικότερες νόσους που μεταδίδονται από τους κρότωνες, (τα γνωστά σε όλους μας τσιμπούρια), είναι η Ερλιχίωση του σκύλου. Νόσημα επικίνδυνο για τον σκύλο, που χαρακτηρίζεται από πτώση των  θρομβοκυττάρων* του αίματος, με άμεση συνέπεια την πρόκληση αιμορραγιών, και τον θάνατο του ζώου αν δεν εφαρμοσθεί εγκαίρως η κατάλληλη θεραπευτική αγωγή.

Ιστορικά στοιχεία: Η νόσος πρωτοπεριγράφηκε το 1935 στο Αλγέρι, και ονομάστηκε Ρικετσίωση του σκύλου. Από τότε έμεινε άγνωστη, μέχρι την εποχή του πολέμου του Βιετνάμ, οπότε περιγράφηκε σαν βαρεία νόσος των στρατιωτικών Αμερικάνικων σκύλων στη Νοτιοανατολική Ασία, ονομάστηκε Τροπική Παγκυτοπενία και μελετήθηκε προσεκτικότερα. Αργότερα διαπιστώθηκε ότι η νόσος έχει παγκόσμια εξάπλωση.

Αίτιο: Η Ερλιχίωση του σκύλου είναι εμπύρετη νόσος του σκύλου και άλλων κυνιδών, και οφείλεται στον ρικετσιακό μικροοργανισμό Ehrlichia Canis, που παρασιτεί τα   λευκοκύτταρα * του αίματος.

Τρόπος Μετάδοσης: Η μετάδοση γίνεται από ζώο σε ζώο, μέσω τσιμπουριών του είδους Rhipicephalus Sanguineus.

Eξάπλωση: Η νόσος προσβάλλει τα οικόσιτα και άγρια ζώα που ανήκουν στην οικογένεια των κυνιδών. Εργαστηριακή μόλυνση έχει επιτευχθεί στο κογιότ , την αλεπού και το τσακάλι. Η εξάπλωση της νόσου είναι σχεδόν παγκόσμια. Περιστατικά έχουν αναφερθεί σε σκυλιά της Νοτίου και Βορείου Αμερικής, της Καραιβικής, της Αφρικής, της Μέσης Ανατολής και της Ευρώπης.
Η νόσος σημειώνει έξαρση συγχρόνως με την έξαρση των παρασιτώσεων από τσιμπούρια. Τα μολυσμένα σκυλιά παραμένουν σε κατάσταση φορέα μέχρι να ολοκληρωθεί η θεραπευτική τους αγωγή, έστω και αν δεν παρουσιάζουν συμπτώματα

Συμπτώματα: Το υπεύθυνο μικρόβιο πολλαπλασιάζεται μέσα στα λευκοκύτταρα του αίματος και προκαλεί  πανκυτοπενία*. Ο θάνατος, όταν επέρχεται, οφείλεται στην ακατάσχετη αιμορραγία λόγω της μείωσης των θρομβοκυττάρων, ή στις δευτερεύουσες λοιμώξεις που οφείλονται στη μείωση των λευκοκυττάρων που αποτελούν τις αμυντικές μονάδες του οργανισμού.
Η νόσος διαιρείται από πλευράς συμπτωμάτων σε τρεις διαδοχικές φάσεις , την οξεία, την υποκλινική και την χρόνια:

Διάγνωση- Θεραπεία: Φυσικά, η διάγνωση και η θεραπευτική αντιμετώπιση των ασθενειών, δεν αποτελεί αντικείμενο του ιδιοκτήτη, αλλά του Κτηνιάτρου.
Ο Κτηνίατρος διαθέτει τις απαραίτητες γνώσεις που χρειάζονται για να αντιμετωπίσει κατάλληλα το πρόβλημα αφ'ενός, αλλά και να το διαγνώσει σωστά. Διότι η διάγνωση δεν είναι και τόσο απλή από τον μη ειδικό, δεδομένου ότι τα κλινικά συμπτώματα δεν είναι παθογνωμονικά της Ερλιχίωσης. Η θρομβοκυτταροπενία, η λευκοπενία και η αναιμία παρουσιάζονται και σε άλλες νόσους, όπως για παράδειγμα στην Πιροπλάσμωση. Η αιμορραγίες και ιδιαιτέρως η αιμορραγία από τις ρινικές κοιλότητες, μπορεί να οφείλονται και σε Λεϊσμανίαση, (Kala-azar), δηλητηριάσεις, Νεοπλασίες-όγκους των ρινικών κοιλοτήτων, ή ξένα σώματα (π.χ. αγκάθια). Ευθύνη του ιδιοκτήτου είναι η γρήγορη επίσκεψη στον κτηνίατρο, αμέσως μόλις αντιληφθεί ότι το ζώο του παρουσιάζει οτιδήποτε το μη φυσιολογικό.
Θα πρέπει να τονίσουμε ότι η Ερλιχίωση, εφ'όσον διαγνωσθεί εγκαίρως και δοθεί η κατάλληλη θεραπεία, είναι νόσος που θεραπεύεται στις περισσότερες των περιπτώσεων.

Πρόληψη: Η πρόληψη της Ερλιχίωσης συνίσταται στην συστηματική και προσεκτική καταπολέμηση των τσιμπουριών, τόσο επάνω στο σώμα των ζώων, όσο και στο περιβάλλον τους. Η εφαρμογή προληπτικών μέσων, ( αντιπαρασιτικά περιλαίμια και σκευάσματα ), πριν την εμφάνιση των τσιμπουριών στο ζώο, αποτελεί την καλλίτερη αντιμετώπιση του κινδύνου μολύνσεως.

Σχέση με την δημόσια υγεία: Η Ερλιχίωση δεν προσβάλλει τον άνθρωπο. Η επαφή επομένως με τα ασθενή ζώα και χορήγηση θεραπείας σε αυτά, δεν δημιουργεί κινδύνους για τους ιδιοκτήτες.


TOP

Γλωσσάρι
Θρομβοκύτταρα ή Αιμοπετάλια : Πρόκειται για κύτταρα του αίματος που παράγονται στον μυελό των οστών και παίζουν βασικό ρόλο στην πήξη του αίματος. Σε ένα υγιή σκύλο ο αριθμός των θρομβοκυττάρων κυμαίνεται απο 200,000-450,000 ανα κυβικό χιλιοστο αίματος. Η πτώση των θρομβοκυττάρων σε χαμηλά επίπεδα, συνεπάγεται την αδυναμία του οργανισμού να σταματήσει τις αιμορραγίες .

Λευκοκύτταρα. : Πρόκειται για τα λευκά αιμοσφαίρια του αίματος. Παράγονται στον μυελό των οστών, τους λεμφαδένες, την σπλήνα κ.λ.π. Είναι οι αμυντικές μονάδες του οργανισμού στον αγώνα κατά των λοιμώξεων, αφ'ενός "τρώγοντας" τα μικρόβια και αφ'ετέρου παράγοντας αντισώματα. Σε ένα υγιή σκύλο ο αριθμός των λευκοκυττάρων κυμαίνεται απο 6000-18000 ανα κυβικό χιλιοστό αίματος. Η πτώση του αριθμού των λευκοκυττάρων σε χαμηλά επίπεδα συνεπάγεται την μείωση του οργανισμού να αντισταθεί στις διάφορς λοιμώξεις.

Πανκυτοπενία: Oνομάζεται η ελάττωση όλων των κυττάρων του αίματος. Δηλαδή μείωση του αριθμού τόσο των ερυθρών αιμοσφαιρίων, όσο και των λευκών αιμοσφαιρίων και των θρομβοκυττάρων.

Κερατοειδής: Πρόκειται για το πρόσθιο διαφανές τμήμα του ματιού.

Επιπεφυκίτις : Φλεγμονή του επιπεφυκότα, του εσωτερικού δηλαδή τμήματος των βλεφάρων που έρχεται σε επαφή με τα μάτια, που χαρακτηρίζεται απο έντονη ερυθρότητα και παρουσία πυωδών εκκριμμάτων.

Αναιμία: Η πτώση του αριθμου τω ερυθρών αιμοσφαιρίων του αίματος, ή της αιποσότητας της αιμοσφαιρίνης που περιέχεται στα αιμοσφαίρια, και χαρακτηρίζεται απο ωχρότητα (άσπρισμα) των βλεννογόνων. Ιδιαίτερα όταν υπάρχουν εσωτερικές αιμορραγίες, οι βλεννογόνοι παρουσιάζουν χρώμα πορσελάνης

Nίκος Τριανταφύλλου - Κτηνίατρος